មេរៀន ទី១: សំខាន់នៃពាក្យសម្ដីរបស់យើង
ការពិតដ៏សំខាន់មួយ : ពាក្យសម្ដីរបស់យើង មានអំណាចយ៉ាងសម្បើម
សកម្មភាព : សុន្ទរកថារបស់ប្រធានាធិបតី
របៀបលេង :
1. បែងចែកជា ៣ ក្រុម ១ ក្រុម ៣ នាក់។ ឱ្យក្រុមទាំងអស់ឈរនៅខាងមុខ។
2. និយាយថា៖ "កាន់ដៃគ្នា" (ជាមួយមិត្តរួមក្រុមរបស់អ្នក)"។ ឥឡូវនេះ អ្នកទាំងអស់គ្នា ជាមនុស្សតែម្នាក់។ អ្នកធ្វើជាប្រធានា ធិបតីនៅប្រទេសរបស់អ្នក។ ថ្ងៃនេះ គឺជាថ្ងៃបោះឆ្នោត។ អ្នកផ្សេងទៀត គឺអ្នកបោះឆ្នោត។ ពួកគេ នឹងសួរសំនួរ។ នៅពេលឆ្លើយ អ្នកត្រូវនិយាយពាក្យតែមួយម៉ាត់ទេ ហើយមិត្តភក្តិក្នុងក្រុមដែលនៅ ខាងឆ្វេងដៃអ្នក ត្រូវនិយាយពាក្យបន្ទាប់ មួយម៉ាត់ទៀត ហើយអ្នកបន្ទាប់ក៏ត្រូវធ្វើបែបនោះដែរ។ ឧទាហរណ៍:
(អ្នកទី ១ និយាយថា) "ខ្ញុំ"
(អ្នកទី ២) "គិត"
(អ្នកទី ៣) "ថា"
(អ្នកទី ១) "យើង"
(អ្នកទី ២) "គួរតែ" ...
3. អ្នកបោះឆ្នោតសួរសំនួរ ហើយក្រុមនឹងឆ្លើយ។
ហ្គេមបម្រុង : អ្នកកំប្លែងក្រោកឈរ
ជាជម្រើស អ្នកអាចរៀបចំក្រុមអ្នកកំប្លែង ដោយឱ្យក្រុមនីមួយៗធ្វើជាអ្នកកំប្លែងម្នាក់។ ពួកគេត្រូវ
និយាយរឿងកំប្លែងមួយជាមួយគ្នា ដោយគ្មានការសម ឬត្រៀមទុកជាមុន។ ទស្សនិកជននឹងសួរសំនួរ ពួកគេ ដូចខាងក្រោម៖
ហេតុអ្វីទើបមាន់ដើរឆ្លងផ្លូវ?
តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលឆ្មាទៅផ្សារ?
ហេតុអ្វីបានជាស្នេហាដូចជាមី?
ក្រុមអ្នកកំប្លែងត្រូវឆ្លើយសំនួរ ម្នាក់ ១ ម៉ាត់ ម្នាក់ ១ ម៉ាត់ ដូចក្នុងហ្គេមទី១ដែរ។
ក្រោយបញ្ចប់ហ្គេម:
ទាំងអស់គ្នានឹងបោះឆ្នោះ ដោយស្រែកហ៊ោរគាំទ្រសម្រាប់ ប្រធានាធិបតី ឬអ្នកកំប្លែងណា ដែល ពួកគេគិតថា ផ្ដល់ចម្លើយល្អបំផុត។ បន្ទាប់មកសួរសំនួរទៅកាន់ក្រុមថា ៖ "តើវាពិបាក ឬងាយ ស្រួលក្នុងការនិយាយប្រយោគតែមួយជាក្រុម? ហេតុអ្វី?"
ម៉ោងរៀនព្រះគម្ពីរ
ថ្ងៃនេះ យើងនឹងចាប់ផ្ដើមប្រធានបទថ្មី ដែលទាក់ទងនឹងអណ្ដាតរបស់ពួកយើង។ យើងនឹង មើលអំពីអ្វី ដែលព្រះគម្ពីរលើកឡើងទាក់នឹង ពាក្យសម្ដីល្អ និងពាក្យសម្ដីមិនល្អ។ មេរៀននៅក្នុង ថ្ងៃនេះ ទាក់ទងទៅនឹងពាក្យសម្ដីរបស់យើង។
តើអ្នកគិតថា ពាក្យសម្ដីដែលយើងនិយាយមាន សារៈសំខាន់ដែរឬទេ? ហេតុអ្វី?
ឱ្យសិស្សបញ្ចេញគំនិតយោបល់របស់ពួកគេ។
ចូរមើលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ
លូកា 6:45
ឯមនុស្សល្អ គេក៏យកសេចក្តីល្អ ពីកំណប់ល្អ ដែលកប់ទុកក្នុងចិត្តគេ ហើយមនុស្ស អាក្រក់ក៏យកសេចក្តីអាក្រក់ចេញពីកំណប់អាក្រក់ក្នុងចិត្តខ្លួនដែរ ដ្បិតមាត់គេពោល បញ្ចេញសេចក្តីបរិបូរ ដែលនៅក្នុងចិត្តជានិច្ច។
នៅក្នុងខរគម្ពីរនេះ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា មនុស្សល្អយកអ្វី (ពីកំណប់ល្អដែលកប់ទុក ក្នុងចិត្តគេ)?
សេចក្ដីល្អ
ចុះចំណែកមនុស្សអាក្រក់យកអ្វី (ចេញពីកំណប់អាក្រក់ក្នុងចិត្តគេ)?
សេចក្ដីអាក្រក់
តើសេចក្ដីល្អ និង សេចក្ដីអាក្រក់នោះ យកចេញពីណាមក?
កំណប់ល្អ និងកំណប់អាក្រក់ ដែល កប់ក្នុងចិត្តគេ
កំណប់ គឺជារបស់ដែលយើងឱ្យតម្លៃ និងថែរក្សា។ យើងរក្សាទុកសេចក្ដីល្អ ឬសេចក្ដីអាក្រក់ នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់យើង។ ដូច្នេះទើប ព្រះយេស៊ូវពន្យល់យើងអំពី ទំនាក់ទំនងរវាងដួងចិត្តរបស់មនុស្ស និងពាក្យសម្ដី របស់គេ។ តើមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? ដ្បិតមាត់គេពោលបញ្ចេញសេចក្ដីបរិបូរ ដែលនៅក្នុងចិត្តជា និច្ច។
មនុស្សពោលបញ្ចេញសេចក្ដីបរិបូរ ដែលនៅក្នុងចិត្ត។ តើប្អូនៗគិតថានេះ មានន័យដូច ម្ដេច? មិនថាអ្វីក៏ដោយ ឱ្យតែមាននៅក្នុងចិត្តយើង ចុងក្រោយនឹងត្រូវបញ្ចេញមកតាមរយៈពាក្យ សម្ដី របស់យើង។
ដូច្នេះ ពាក្យសម្ដីរបស់យើង គឺមានអ្វីច្រើនជាងត្រឹមតែជាសម្ដី។ វាមិនមែនគ្រាន់តែជា គំនិត ដែលលេចឡើងនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង ហើយយើងបញ្ចេញវាមកនោះទេ តែពាក្យសម្ដីរបស់ យើង គឺជាការស្ដែងចេញនូវដួងចិត្តរបស់យើង។ បើសិនចង់ដឹងអ្វីដែលនៅក្នុងចិត្តនរណាម្នាក់ ប្អូន ចេញទៅនិយាយជាមួយគេមួយសន្ទុះ នោះប្អូនៗនឹងស្គាល់គេ។
ពាក្យសម្ដីរបស់យើងស្ដែងចេញពីលក្ខណៈដួងចិត្តយើង។ មនុស្សដែលមានចិត្តអាក្រក់ នឹង និយាយពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗ។ មនុស្សដែលមានចិត្តល្អ នឹងនិយាយពាក្យណាល្អៗ។ បើប្អូនៗចង់ដឹង អំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងដួងចិត្តប្អូនៗ ចូរស្ដាប់ និងកត់សម្គាល់ពាក្យសម្ដីដែលខ្លួនឯងនិយាយ។
ដូច្នេះ មូលហេតុដំបូងដែលថាពាក្យសម្ដីរបស់យើង មានសារៈសំខាន់គឺ ពាក្យសម្ដីរបស់ យើងបង្ហាញពី អ្វីដែលមាននៅក្នុងដួងចិត្តយើង។
ឥឡូវ ចូរមើលព្រះគម្ពីរសុភាសិត
សុភាសិត 15:4
ឯអណ្តាតដ៏លំហើយ នោះជាដើមឈើនៃជីវិត តែបើមានសេចក្តីវៀចវិញ នោះនាំឲ្យវិញ្ញាណបាក់បែកទៅ។
អណ្ដាតដ៏លំហើយ ជាដើមឈើនៃជីវិត... តើប្អូនគិតថា វាមានន័យដូចម្ដេច?
មនុស្សដែលនិយាយស្ដីសុភាពរាបសារ ផ្ដល់ជីវិត និងកម្លាំងទៅកាន់មនុស្សនៅជុំវិញខ្លួន
ចូរប្អូនៗសាកគិតអំពី ដើមឈើដែលមានផលផ្លែធំៗ ឱ្យមនុស្សមានចិត្តសប្បាយក្នុងការបរិ ភោគផ្លែឈើឆ្ងាញ់របស់វា។ អណ្ដាតក៏អាចប្រៀបដូចជាយ៉ាងនោះដែរ។ វាអាចបង្កើតឱ្យមានអ្វី ដែលល្អ ជាប្រយោជន៏សម្រាប់មុនស្សដូចគ្នា។ តើពាក្យសម្ដីរបស់ប្អូនៗអាចកើតជាប្រយោជន៍ សម្រាប់អ្នកដទៃដូចម្ដេច?
ទុកឱ្យសិស្សបញ្ចេញមតិយោបល់
ពាក្យសម្ដីរបស់យើងអាចលើកទឹកចិត្ត ជំរុញចិត្ត ផ្ដល់ប្រាជ្ញា យោបល់ល្អៗ និងបង្រៀន ទៅកាន់មនុស្ស ហើយក៏មានរបៀបផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដែលពាក្យសម្ដីរបស់យើងអាចកើតជា ប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃបានដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ដូចក្នុងព្រះគម្ពីរសុភាសិតបានលើកឡើង អណ្ដាតក៏អាច នាំសេចក្ដីវៀចវេរដែរ។ ដោយយោងទៅតាមព្រះគម្ពីរសុភាសិតនេះ តើសេចក្ដីវៀចវេរដែលកើត មកពីអណ្ដាត បណ្ដាលឱ្យមានអ្វីកើតឡើង?
បណ្ដាលឱ្យវិញ្ញាណបាក់បែក
តែបើមានសេចក្តីវៀចវិញ នោះនាំឲ្យវិញ្ញាណបាក់បែកទៅ។
តើវាមានន័យដូចម្ដេច?
វាជាន់ពន្លិចមនុស្ស ធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍មិនល្អ ឬអស់សង្ឃឹម
តើប្អូនៗធ្លាប់ជួបបទពិសោធន៍ដូចនេះឬទេ? តើប្អូនៗធ្លាប់បាក់ទឹកចិត្ត ដោយសារពាក្យសម្ដីមិនល្អ របស់នរណាម្នាក់ដែរឬទេ?
ការឆ្លើយតបផ្ទាល់ខ្លួនរបស់សិស្សម្នាក់ៗ
តើប្អូនៗធ្លាប់ទទួលការលើកទឹកចិត្តដោយសារពាក្យសម្ដីសុភាពរាបសាររបស់នរណាម្នាក់ដែរឬទេ?
ការឆ្លើយតបផ្ទាល់ខ្លួនរបស់សិស្សម្នាក់ៗ
ពាក្យសម្ដីមានឥទ្ធិពលណាស់ទៅកាន់មនុស្ស។តើប្អូនៗចង់ធ្វើជាមនុស្សដែលនិយាយ
ពាក្យសម្ដីសុភាពរាបសារ នាំជីវិតទៅដល់អ្នកដទៃ ឬចង់ធ្វើជាមនុស្សដែលនិយាយពាក្យសម្ដី
មិនល្អ នាំភាពបាក់បែកទៅកាន់វិញ្ញាណ? ដួងចិត្តរបស់ប្អូនៗ ជាអ្នកកំណត់ចម្លើយរបស់ប្អូនៗ។
ដូច្នេះ មូលហេតុទី២ ដែលពាក្យសម្ដីរបស់យើងមានសារៈសំខាន់គឺ ពាក្យសម្ដីរបស់យើង អាចជួយអ្នកដទៃ ហើយក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់ដែរ។
មួយវិញទៀត តើប្អូនៗដឹងទេថា ព្រះជាម្ចាស់ស្ដាប់ឮអ្វីដែលយើងនិយាយទាំងអស់?
ចូរស្ដាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូ ក្នុងព្រះគម្ពីរម៉ាថាយ
ម៉ាថាយ 12:36-37
ហើយខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា នៅថ្ងៃជំនុំជំរះ នោះមនុស្សលោកនឹង ត្រូវរៀបរាប់ប្រាប់ ពីអស់ទាំងហេតុនៃពាក្យឥតប្រយោជន៍ ដែលគេបាននិយាយ។ ដ្បិតអ្នកនឹង បាន រាប់ជាសុចរិត ដោយសារពាក្យសំដីរបស់ខ្លួន ឬនឹងត្រូវទោស ក៏ដោយសារតែពាក្យសំដីនោះដែរ។
ពាក្យសម្ដីឥតប្រយោជន៍ មានន័យថាជាពាក្យសម្ដីដែលមិននាំឱ្យមានការល្អ។ វាគ្មាន ប្រយោជន៍។ ដូច្នេះ ហេតុផលទី ៣ ដែលពាក្យសម្ដីរបស់យើងមានសារៈសំខាន់គឺ ព្រះស្ដាប់ឮ និងវិនិច័្ឆយ ពាក្យសម្ដីរបស់យើង។
អ៊ីចឹង តើអ្វីដែលយើងនិយាយចេញមកសំខាន់ឬទេ? សំខាន់
វាសំខាន់ព្រោះ ១. ពាក្យសម្ដីរបស់យើងបង្ហាញពីដួងចិត្តរបស់យើង ២. ពាក្យសម្ដីរបស់យើង អាចជួយអ្នកដទៃ ហើយក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃឈឺចាប់ដែរ ៣. ព្រះស្ដាប់ឮ និងវិនិច័្ឆយពាក្យសម្ដីរបស់យើង។
ពេលវេលាក្រុមតូច
ចូលទៅតាមក្រុមតូចរៀងៗខ្លួន។
-
គិតអំពី ការនិយាយស្ដីរបស់ខ្លួនជានរណាម្នាក់ក្នុងពេលថ្មីៗនេះ។ តើពាក្យសម្ដីរបស់អ្នក ពេលនោះជាពាក្យសម្ដីដែលនាំជីវិត ឬជាពាក្យសម្ដីដែលធ្វើឱ្យវិញ្ញាណបាក់បែក?
-
តើពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកបង្ហាញអ្វី អំពីដួងចិត្តរបស់អ្នក?
-
ប្អូនៗអាចអធិស្ឋានសុំការអភ័យទោសពីព្រះជាម្ចាស់នូវរាល់ទាំងពាក្យសម្ដីមិនល្អដែលខ្លួនធ្លាប់និយាយ ហើយសុំជំនួយពីព្រះអង្គដើម្បីឱ្យប្អូនៗអាចនិយាយពាក្យសម្ដីដែលល្អប្រសើរចាប់ពីពេលនេះតទៅ។
អធិស្ឋានបញ្ចប់
